Σε αντίθεση με μια παρόμοια ασθένεια στα κάτω άκρα, οι κιρσοί στην περιοχή της πυέλου δεν είναι πάντα αισθητές, αλλά είναι πολύ επιβλαβείς για την υγεία. Μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της ροής του αίματος στα εσωτερικά όργανα και δυσλειτουργία.
Διαφορά μεταξύ κιρσών και υγιών φλεβών
Το τοίχωμα ενός υγιούς αγγείου είναι πάντα σε καλή κατάσταση - έτσι η ροή του αίματος μπορεί να διατηρηθεί.
Τα τοιχώματα συστέλλονται, αν και όχι τόσο όσο στις αρτηρίες. Αυτό το αποτέλεσμα ενισχύεται από συσπάσεις λείων και σκελετικών μυών.
Όλες οι φλέβες που βρίσκονται κάτω από την καρδιά, δηλαδή h. στα άκρα, την κοιλιά, τη λεκάνη και το στήθος, έχουν βαλβίδες στα τοιχώματά τους. Πρόκειται για «θύλακες» που σχηματίζονται από το αγγειακό ενδοθήλιο.
Είναι διατεταγμένα με τέτοιο τρόπο ώστε η ροή του αίματος στην καρδιά να μπορεί να περάσει ανεμπόδιστα. Όταν κινείται προς τα πίσω, γεμίζει τις βαλβίδες και κλείνει το δοχείο.
Το αίμα ρέει πάντα από την περιφέρεια προς την καρδιά, ακόμη και ενάντια στη βαρύτητα.
Οι κιρσοί υπόκεινται σε διάφορες αλλαγές στο σύστημα των βαλβίδων. Μειώνουν τον τόνο του τοίχου και αυξάνουν τη διαπερατότητά του. Αυτό δημιουργεί συνθήκες για στασιμότητα του αίματος.
Μέρος του υγρού εκτρέπεται και προκαλεί υπερχείλιση υγιών αγγείων. Και μπορούν επίσης να προκαλέσουν προβλήματα ήχου.
Τι είναι και γιατί είναι επικίνδυνο;
Οι κιρσοί μπορεί να επηρεάσουν τα περιφερικά αγγεία σε οποιαδήποτε περιοχή του σώματος.
Οι πιο αξιοσημείωτες είναι οι εκδηλώσεις παθολογίας στα πόδια - αυτό οδηγεί σε σημαντικό αισθητικό ελάττωμα. Όμως το ίδιο φαινόμενο στα όργανα της κοιλιάς ή της πυέλου παραμένει ασυμπτωματικό για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Είναι πιο επικίνδυνο για τα γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα, λιγότερο συχνά για την ουροδόχο κύστη. Οι κιρσοί του ορθού εκδηλώνονται ως αιμορροΐδες.
Οι κιρσοί στην περιοχή της πυέλου μπορεί να έχουν διάφορες αιτίες. Η ασθένεια οδηγεί σε διαταραχή της ροής του αίματος στο αναπαραγωγικό σύστημα και, ως εκ τούτου, σε επιδείνωση της λειτουργίας του.
Μια γυναίκα μπορεί να παρατηρήσει αλλαγή στον εμμηνορροϊκό κύκλο, πόνο και σημάδια ορμονικής διαταραχής. Οι φυσικές επιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ρήξεις αγγείων και αιμορραγία.
Λόγοι
Αναφέρεται σε πολυπαραγοντικό, δηλ. h. προκύπτει λόγω συνδυασμού πολλών λόγων. Συμπεριλαμβανομένου:
- κληρονομική προδιάθεση;
- έλλειψη σωματικής δραστηριότητας?
- επιπλοκές εγκυμοσύνης?
- ευσαρκία;
- Ασθένειες του ουροποιητικού συστήματος και των εντέρων.
- σκληρή σωματική εργασία.
Η παρουσία ενός ή περισσότερων δυσμενών παραγόντων δεν σημαίνει ότι οι φλέβες της λεκάνης διαστέλλονται. Αυτό υποδηλώνει υψηλό κίνδυνο μιας τέτοιας παθολογίας.
Οι γυναίκες με παιδιά είναι πιο επιρρεπείς σε αυτό από τους άνδρες.
Τα πρώτα σημάδια εμφανίζονται συνήθως γύρω στα 40 ή στα τέλη της εγκυμοσύνης. Η πραγματική έναρξη της παθολογίας εμφανίζεται πολύ νωρίτερα.
Πτυχία
Υπάρχουν τρεις βαθμοί ανάπτυξης κιρσών:
- Ήπιος βαθμός – βλάβη σε ένα ή περισσότερα περιφερικά αγγεία των γεννητικών οργάνων. Τις περισσότερες φορές είναι ασυμπτωματική, μπορεί να είναι παροδική και να απαιτεί επανάληψη της εξέτασης.
- Ενδιάμεσος βαθμός – διεύρυνση των μεγάλων φλεβών του παραμετρίου – της εξωτερικής επένδυσης της μήτρας, ή του μυομητρίου – της μυϊκής επένδυσης. Προκαλεί διαταραχές της εμμήνου ρύσεως και κακή υγεία.
- Σοβαρού βαθμού – κιρσοί και πρήξιμο των περισσότερων οργάνων του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος. Προκαλεί σοβαρή σεξουαλική δυσλειτουργία, υψηλό κίνδυνο ασθένειας και υπογονιμότητα.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση και την έκταση της βλάβης. Στα αρχικά στάδια συνήθως δεν έχει συμπτώματα.
Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, εμφανίζεται κνησμός στην έξω γεννητική περιοχή, αίσθημα βάρους και πόνος.
Η ένταση αυτών των αισθήσεων ποικίλλει ανάλογα με τη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου. Μπορεί να αυξηθούν κατά τη διάρκεια της αιμορραγίας και να γίνουν πιο αδύναμα για μερικές ημέρες μετά.
Μια γυναίκα μπορεί να παρατηρήσει ότι η περίοδός της έχει γίνει πιο επώδυνη και βαρύτερη. Η σεξουαλική επαφή γίνεται επώδυνη, προκύπτουν προβλήματα με τη σύλληψη και την εγκυμοσύνη.
Διαγνωστικές μέθοδοι
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αναγνώρισης της νόσου.
Το πρώτο και απλούστερο από αυτά είναι η γυναικολογική εξέταση. Αναγνωρίζει διεσταλμένες φλέβες στο δέρμα, στο τοίχωμα του κόλπου και στον τράχηλο. Τα δεδομένα του μπορούν να υποδείξουν έμμεσα την αιτία - ενδομητρίωση, διάβρωση του τραχήλου της μήτρας.
Η πιο αξιόπιστη μέθοδος είναι το γυναικολογικό υπερηχογράφημα. Το πλεονέκτημά του είναι ότι επιτρέπει την ανίχνευση της διαστολής του παραμέτρου, των σαλπίγγων και των ωοθηκών. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης παρέχουν πληρέστερες πληροφορίες για την κατάσταση του αναπαραγωγικού συστήματος.
Σε αμφιλεγόμενες περιπτώσεις, συνταγογραφείται μαγνητική τομογραφία, κολπικό επίχρισμα, εξέταση αίματος για ορμόνες φύλου και διαγνωστική απόξεση.
Με ποιον ειδικό πρέπει να επικοινωνήσω εάν χρειάζομαι βοήθεια;
Η θεραπεία πραγματοποιείται από γυναικολόγο σε συνεργασία με αγγειοχειρουργό. Εάν έχετε ορμονικές διαταραχές, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ενδοκρινολόγο.
Δεδομένου ότι πρόκειται για πολυπαραγοντική νόσο, μπορούν να εμπλακούν και άλλοι ειδικοί στη θεραπεία εάν είναι απαραίτητο.
Μέθοδοι θεραπείας
Πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, θα πρέπει να υποβληθείτε σε πλήρη εξέταση του αναπαραγωγικού συστήματος. Προσδιορίστε πιθανές παθολογίες. Κατά κανόνα, η ασθένεια εμφανίζεται στο πλαίσιο άλλων ασθενειών.
Χρησιμοποιείται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Πολλές μέθοδοι θεραπείας χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα, γεγονός που αυξάνει την επιτυχία.
Φαρμακευτική θεραπεία
Περιλαμβάνει τη λήψη φαρμάκων που αυξάνουν τον τόνο του αγγειακού τοιχώματος - εσπεριδίνη, διοσμίνη.
Για τη μείωση της διαπερατότητας του ιστού του αγγειακού τοιχώματος, συνταγογραφούνται τα ακόλουθα:
- ασκορβικό οξύ;
- νικοτινικό οξύ;
- Ρουτίν.
Η χρήση του επιτρέπεται επίσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό, όταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.
Επιπλέον, ο γιατρός μπορεί να συστήσει φάρμακα για την αραίωση του αίματος - ακετυλοσαλικυλικό οξύ, βιταμίνη Κ.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η χρήση τους επιτρέπεται μόνο μετά από συνεννόηση με μαιευτήρα-γυναικολόγο, εάν τα οφέλη υπερτερούν της πιθανής βλάβης.
Θεραπεία συμπίεσης και σκληροθεραπείας
Για την αποφυγή επιπλοκών από κιρσούς, φοριούνται κολάν συμπίεσης και ζώνες. Ασκούν πίεση στα αγγεία των εξωτερικών γεννητικών οργάνων, αποτρέποντας την υπερχείλιση.
Αυτό διατηρεί φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική φλεβική παροχέτευση σε όλη τη λεκάνη. Ο βαθμός συμπίεσης καθορίζεται από τον γιατρό. Μπορείτε να φοράτε τέτοια εσώρουχα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Η σκληροθεραπεία είναι μια διαδικασία κατά την οποία ένα ειδικό φάρμακο εισάγεται στα αγγεία, το οποίο πυροδοτεί μια βραχυπρόθεσμη φλεγμονώδη αντίδραση. Και μετά - πλήρης σύγκλειση της κατεστραμμένης φλέβας και η μετατροπή της σε στένωση. Η ροή του αίματος σε αυτό σταματά εντελώς.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί στο 2ο με 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, με την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχουν αντενδείξεις.
Λειτουργία
Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει αφαίρεση της πληγείσας περιοχής. Μπορεί να πραγματοποιηθεί με διαφορετικούς τρόπους ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται μερική εκτομή της ωοθήκης. Και μερικές φορές πλήρης αφαίρεση της μήτρας των σαλπίγγων.
Στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, οι γιατροί προσπαθούν να διατηρήσουν τα αναπαραγωγικά όργανα.
Θεραπευτική άσκηση
Πρόκειται για ασκήσεις που βοηθούν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στη μείωση της φλεβικής στασιμότητας. Το πιο αποτελεσματικό:
- "σημύδα"?
- Πίσω τόξο σε θέση γόνατο-αγκώνα.
- Ασκήσεις για την ανύψωση των ποδιών και της περιοχής του ιερού οστού.
Προάγουν την αποστράγγιση του αίματος λόγω της βαρύτητας.
Λαϊκές θεραπείες
Οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας είναι λιγότερο αποτελεσματικές από τη νοσοκομειακή θεραπεία, αλλά μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την ευημερία του ασθενούς.
Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται λουτρά με φαρμακευτικά φυτά – ιτιά, κλαδιά βελανιδιάς, λιβάδι και χαμομήλι.
Έχουν ηρεμιστική δράση, ανακουφίζουν από την ένταση και διεγείρουν την κυκλοφορία του αίματος.
Συστάσεις για πρόληψη
Είναι αδύνατο να αποκλειστούν πλήρως όλοι οι παράγοντες που επηρεάζουν τη φλεβική εκροή. Αλλά μπορείτε να μειώσετε την επιρροή τους. Για παράδειγμα, αφιερώστε χρόνο για άσκηση και κρατήστε το βάρος σας εντός των φυσιολογικών ορίων.
Η πρόληψη της νόσου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, φροντίστε να παρακολουθείτε τόσο τη διατροφή όσο και τη σωματική δραστηριότητα. Και επίσης για επαρκή ποσότητα βιταμινών.